Umhverfi íslensks landbúnaðar myndi taka verulegum breytingum við aðild að Evrópusambandinu. Um það er ekki deilt. Tollvernd félli niður á innflutningi frá öðrum aðildarríkjum. Styrki og beingreiðslur þyrfti að laga að sameiginlegri landbúnaðarstefnu ESB. Slíkar breytingar varða ekki aðeins hag bænda og framleiðenda heldur einnig neytenda.

Einstaklega vel heppnuð dagskrá Hinsegin daga er nú að baki og við blasa verkefni tengd þeim fyrirheitum og fögru áformum sem gefin voru um úrbætur í réttindamálum hinsegin fólks. Heildarsamtök launafólks, ásamt Samtökum atvinnulífsins og stjórnvöldum, eiga þar hlut að máli.

Fyrirsögnin er harkaleg. Hún er líka nákvæm, og ég stend við hvert orð. Ég segi þetta ekki sem andstæðingur tækninnar. Ég hef byggt fyrirtæki á henni, nota hana á hverjum degi og tel hana stærsta tækifæri Íslands í áratugi. Einmitt þess vegna neita ég að tala um hana eins og hún sé eitthvað sem hún er ekki. Skoðum orðin þrjú.

Þegar rætt er um hagræðingu hjá Reykjavíkurborg er umræðan fljótt túlkuð sem krafa um niðurskurð í grunnþjónustu.

Ríkisstjórnin hefur samið um framlengingu á undanþágu Íslands frá ETS gjöldum þannig að næstu þrjú ár er heimilt að afhenda losunarheimildir endurgjaldslaust til íslenskra flugfélaga. Á sama tíma vinnur ESB að endurskoðun þessara gjalda m.a.

Af hverju er Ísland að sækja um að ganga inn í sambandsríki ESB þegar við erum sjálfbjarga og sjálfráða þjóð, eyja í miðju Atlantshafi með varnarsamning við NATO?

SJÁUM SAMAN FRAMTÍÐ ÍSLANDSÍsland – landið okkar.Hafið, orkan, vatnið og moldin.Tungumálið, menningin, hugvitið og fólkið.Þetta eru ræturnar okkar.STERKAR RÆTUR ÓTTAST EKKI AÐ OPNA DYR.

Nýverið bárust fregnir af því að menntamálaráðherra hefði ákveðið að leggja niður bókstafaeinkunnir í grunnskólum og taka upp tölustafina á ný.

Gömul saga segir frá tveimur göngugörpum sem mættust á þröngri hengibrú. Hvorugur vildi víkja. Þeir töluðu hvor ofan í annan og deilan varð æ háværari. Þegar myrkur skall á urðu báðir að snúa við. Hvorugur komst leiðar sinnar.

Félag lesblindra á Íslandi hefur frá upphafi lagt mikla áherslu á að kynna helstu tæknibreytingar og hjálpartæki sem geta nýst lesblindum.

Það var þjáningarfullt að horfa á Silfrið á mánudagskvöld. Skoðanaskipti og rökræður voru ekki í boði, heldur einkenndist þátturinn af stöðugum frammíköllum, ómerkilegum útúrsnúningum og rifrildi.

Í frétt Vísis, „Ungir Miðflokksmenn vildu ekki taka þátt í Gleðigöngunni“, er fjallað um þá ákvörðun Ungra Miðflokksmanna að taka ekki þátt í sameiginlegri göngu ungliðahreyfinga stjórnmálaflokkanna í Gleðigöngunni.

Á næstu vikum hefst fyrsta námsár í Menntaskólanum í Reykjavík þar sem fyrsta árs nemar á málabraut fá ekki að læra fornmál, jafnvel þó þeir hyggi á áframhaldandi nám á fornmáladeild. Þetta er sorgleg staða og vísir að því sem varla er hægt að sjá sem annað en hægfara dauða einu fornmáladeildar íslensks menntaskóla og þar með klassískrar menntunar í landinu. Því miður virðist ástæðan helst vera metnaðarleysi skólayfirvalda gagnvart fornmálum og klassískri menntun og skilningsleysi á vægi þeirra og gildi fyrir samfélagið, sem er þróun sem við horfum upp á víðar um hinn vestræna heim.

Verðbólgan mældist 5,3% í júlí. Verði hún meiri en 4,7% í ágústmælingunni virkjast forsenduákvæði kjarasamninga og hægt verður að segja þeim upp. Aðilar vinnumarkaðarins hafa ítrekað varað við þessu undanfarna mánuði.

Í lok júlí beindist athygli Evrópu að spænsku borginni Ceuta í Norður-Afríku. Á örfáum dögum reyndu tugþúsundir manna að komast yfir landamærin frá Marokkó, margir við mjög hættulegar aðstæður. Fjöldi fólks lét lífið í örvæntingarfullri tilraun til að leita sér betri framtíðar.

Landskjörstjórn getur ekki staðfest réttmæti kosninga ef vinnsla kjörskrár verður rafræn – þ.e. að einkvæm og rétt samsvörun sé milli kjósenda og atkvæða. Gildir einu þótt fjöldi þeirra stemmi.

Við erum í dag flest komin aftur til starfa eftir íslenska sumarið, sem kom og fór, hvort sem að því var eytt við að dytta að heimilinu, spóka sig á sólarströnd eða við að bíða í röð eftir salerninu á fjarlægu íslensku tjaldsvæði þar sem að sást örlítið glitta til sólar.

Grein um fullveldi, samstarf og það að geta verið ósammála án þess að verða óvinir.

Umræðan um Evrópusambandið er í algleymingi. Og eins og svo oft áður snýst hún fyrst og fremst um peninga - krónur og evrur.

Eftir því sem nær dregur þessum kosningum sem "valkyrjur" Íslands hafa komið okkur í... þessum klofningi þjóðarinnar sem þær settu okkur í, þá verð ég sífellt meira hugsandi yfir ástandinu. Og ákvörðuninni minni...

Það er fullkominn misskilningur að Íslandi sé með eitthvert sérstakt samband við Bandaríkin. Öll önd halda að þau séu með sérstakt samband við Bandaríkin en utanríkisstefna Bandaríkjanna gengur fyrst og síðast út á Ísrael og þar höfum við öl raunar öll Evrópa skipað okkur á andstæða fylkingu.

Carl Bildt, fyrrverandi forsætis- og utanríkisráðherra Svíþjóðar, telur að ef Ísland héldi áfram aðildarviðræðum við Evrópusambandið þá muni viðræðurnar taka skamman tíma og að lokaniðurstaða lægi fyrir innan tveggja ára, þá sé „svigrúm til málamiðlana“ þegar kemur að sjávarútvegs- og landbúnaðar

Það er erfitt að lýsa því hvernig það er að lifa í óvissu mánuðum og árum saman. Að „eiga“ heimili sem þú mátt ekki búa í. Heimili sem þú hafðir ekki val um að flytja úr. Að sjá samfélagið sitt standa tómt og vita á sama tíma að staðan gæti verið allt önnur.

Ég hef lengi verið þeirrar skoðunar að okkar litla samfélag verði að vera hluti af stærri heild einmitt vegna smæðar okkar. Allt þetta tal um fullveldi eða hvað við séum rík sem sé sönnun þess að við ættum að standa ein er að mínu mati rangt.

Á netmiðlinum Stjórnmálin.is birtist nýlega grein þar sem fullyrt er að danskt húsnæðislán mitt sé „sérstakt neyðarúrræði vegna kórónuveirufaraldursins“, að ég hafi „viðurkennt“ þetta og að lánaformið sé „mun verra en verðtryggð lán.“

„Enginn góður stjórnandi hafnar mikilvægum samningaviðræðum áður en hann veit hvað stendur til boða. Ég sé enga ástæðu til að Ísland geri það nú.“ Þetta eru lokaorð aðsendrar greinar sem birtist á Vísi nú eftir hádegi.

Þann 10. ágúst birti Hjörtur J. Guðmundsson grein þar sem hann lýsir raunverulegum húsnæðisvanda ungs fólks innan Evrópusambandsins. En hann sleppir samanburðinum sem skiptir íslenska lesendur mestu: Hvernig stendur Ísland gagnvart þessum ríkjum?

Það er auðvelt að tala um mannréttindi þegar ekkert reynir á þau. Hið raunverulega próf hefst þegar réttindin kosta eitthvað eða kalla á breytingar utan þægindarammans.

Það er gríðarlegur sparnaður fólginn í því fyrir Ísland að ganga í ESB og taka upp evru. Þá þarf ekki lengur að vera með risastóran gjaldeyrisforða til að styðja við gengi krónunnar og mjög margir milljarðar sparast á hverju ári.

Það er fastur og dýr punktur í íslenskri stjórnun að fresta vandanum þar til hann verður að neyðarástandi. Skortur á framtíðarsýn veldur því að við byggjum nánast undantekningarlaust of lítið og of seint.

„Allir einstaklingar sem haldið er þrælum í einhverju ríki, eða tilteknum hluta ríkis, skulu, héðan í frá og að eilífu, vera frjálsir.“ Svo hljóðaði tilskipun sem Abraham Lincoln, þáverandi Bandaríkjaforseti, sendi frá sér einn örlagaríkan dag í janúar 1863.

Undanfarið hef ég orðið var við sífellt fleiri sem lýsa afstöðu sinni með svipuðum hætti. Þeir segjast ekki endilega vera fylgjandi aðild Íslands að Evrópusambandinu en vilja engu að síður segja já í þjóðaratkvæðagreiðslunni 29. ágúst. Rökin eru einföld: Við skulum sjá hvaða samningur fæst og taka síðan endanlega ákvörðun þegar hann liggur fyrir.

Nýlegar kannanir sýna að andstaða við aðild Íslands að Evrópusambandinu er mikil innan íslensks atvinnulífs. Samkvæmt könnun Gallup meðal aðildarfyrirtækja Samtaka atvinnulífsins í júlí eru 66% fyrirtækja andvíg aðild en 22% hlynnt. Hjá Samtökum iðnaðarins mældist andstaðan fyrr á árinu 57% en 26% eru hlynnt.

Eitt mesta hitamálið í aðdraganda þjóðaratkvæðagreiðslunnar í lok ágúst hlýtur að teljast vera hvort aðildarviðræður muni fela í sér aðlögun eða ekki. Báðar hliðar saka hvor aðra um upplýsingaóreiðu og eftir situr almenningur sem veit ekki hvorum hann á að trúa. Það ætti ekki að vera mikið mál að fá úr því skorið hvort ESB muni fara fram á aðlögun á meðan samningsferlinu stendur. Hvers vegna hefur það þá ekki verið gert?

Menntamálaráðuneytið birti í sumar yfirlit yfir dreifingu lokaeinkunna í grunnskólum. Myndin sem þar blasir við er sannarlega umhugsunarverð en kemur ekki á óvart. Í sumum skólum fær enginn nemandi A í lokaeinkunn, en í öðrum fá hátt í sex af hverjum tíu A eða hæstu einkunn.

Ameríski tæknirisinn Meta, móðurfyrirtæki Facebook, Instagram og fleiri miðla, hefur sett á markað snjallgleraugu, sem búin eru myndavél og gervigreind. Hægt er að virkja gleraugun með raddstýringu og gervigreind lýsir því sem fyrir augu ber.

Ég ólst upp í takkaskóm í Árbænum hjá Fylki og síðar hjá stórliði Fram. Frábærar minningar en líka frábær skóli.

Það er eðlilegt að fólk hafi skiptar skoðanir á því hvort við eigum að hefja aðildarviðræður við ESB eða ekki. Fólk er með misjafnan bakgrunn, menntun, lífsreynslu og hagsmuni sem móta lífssýn þess. Umræðan fer nú harðnandi og finnst mér leitt að sjá oft á tíðum óþarfa skítkast milli fólks á samskiptamiðlum.

Bjorn Lomborg skrifar í Morgunblaðið undir fyrirsögninni „Heimurinn brennur minna – hvers vegna heyrum við aldrei af því?“ og bendir á að minna landsvæði brenni nú á heimsvísu en áður. Þetta er rétt. Raunar er það svo rétt að vísindamenn sem rannsaka áhrif loftslagsbreytinga á gróðurelda þekkja þessa þróun vel. Hún er hvorki falin né sérstaklega umdeild.

Eftir mikla ígrundun hef ég ákveðið að segja nei þann 29. ágúst.

Uppi hafa verið efasemdaraddir um kosti þess að eiga sæti við borð Evrópusambandsins þegar kemur að mótun regluverks. Það sé nóg að vera þiggjandi EES samningsins, við höfum það bara gott þannig. Það er satt að við höfum notið góðs af EES samningnum en gætum við gert betur ef við gengjum alla leið og yrðum fullgildir meðlimir af ESB með sæti við borðið?

Á meðan athygli stjórnmálamanna og kjósenda beinist að þjóðaratkvæðagreiðslu um ESB tikkar klukkan á vinnumarkaði. Þann 27. ágúst nk. verður vísitala neysluverðs birt og ársverðbólga mun mælast svo há að forsendur kjarasamninga bresta. Mánuðum saman hefur verkalýðshreyfingin kallað eftir aðgerðum og viðbrögðum frá bæði stjórnvöldum og fyrirtækjum, en án árangurs.

Það er löngu tímabært að þjóðin takist á við áratuga stjórn- og agaleysi sem hefur fengið að þrífast í landinu nánast óáreitt. Í nær hálfa öld hafa Íslendingar glímt við sama efnahagslega sjúkdóminn í mismunandi myndum: verðbólgu, háa vexti, gengissveiflur og síhækkandi kostnað heimila og fyrirtækja.

„Markmiðið er ekki ESB, heldur að tryggja íslensku ungu fólki sambærileg lífskjör og Norðurlandaþjóðirnar búa við,“ sagði Þorvaldur Ingi Jónsson, stjórnarmaður í öldungaráði Viðreisnar, í grein á Vísi um helgina. Merkilegt er að hann skuli hafa nefnt hin norrænu ríkin sérstaklega í ljósi fullyrðinga hans og annarra Evrópusambandssinna um það að helzti ávinningurinn af því að ganga í sambandið væri evran sem leiða ætti til lægri vaxta sem og þess að aðeins eitt ríkjanna hefur tekið hana upp, Finnland.

Þegar frelsið minnkar hefur fólk minna svigrúm til athafna og færri valkosti. Í samfélögum gerist þetta oft vegna aukinnar miðstýringar eða þyngri reglugerða. Þar er ESB fremst í flokki enda miðstýrt hernaðar- og tollabandalag sem takmarkar einstaklingsfrelsi, atvinnufrelsi og frelsi fólks til betra lífs. Demantar myndast í náttúrunni undir gríðarlegum þrýstingi og hita í jörðu niðri, en demantar eru sterkasta efnið sem þekkist. Í

Það er nei sem heldur þeim opnum, ekki já. Algengasta röksemdin fyrir því að segja já þann 29. ágúst er einföld og geðþekk. Við erum ekki að ganga í ESB, segja menn, við erum aðeins að opna dyr og skoða hvað er í boði. Reynist samningurinn óhagstæður getum við alltaf sagt nei síðar. Hver getur verið á móti því að halda dyrunum opnum?

„Ég tel að í gjaldmiðilsmálum sé enginn valkostur við krónuna jafn sterkur og evran með ESB-aðild. Ég vil að við göngum hreint til verks í þessum málum og gerum upp á milli valkosta á næstu árum, en séum ekki að leika marga biðleiki. Ég er talsmaður þess að við tökum afstöðu til Evrópusambandsaðildar. Ég vil að þjóðin öll komi að því að taka afstöðu til þess hvort sá efnahagslegi stöðugleiki sem fengist með evru, sé eftirsóknarverður kostur með tilliti til þeirra fórna sem færa þarf.“

Ummæli Ólafs Ragnars Grímssonar í Brotkasti um fyrirhugaða þjóðaratkvæðagreiðslu um framhald aðildarviðræðna við Evrópusambandið, þar sem hann hæðist að Kristrúnu Frostadóttur, forsætisráðherra, og Þorgerði Katrínu Gunnarsdóttur, utanríkisráðherra, með rökum sem enga skoðun þola, hafa verið harðl

Þó svo að viðsjárverðir tímar séu uppi í alþjóðamálum felur aðild að ESB ein og sér ekki í sér nein sérstök tækifæri eða vernd fyrir Íslendinga. Því fer fjarri.

Mynd

Árið 1995 gengu Svíþjóð, Finnland og Austurríki í ESB. Síðan þá hefur vöxtur landsframleiðslu á mann (sem gefur ágætis hugmynd um þróun velmegunar) verið í kringum 3% á ári. Afar svipaður og á Íslandi.

Hannes Hólmsteinn Gissurarson og Ragnar Árnason, eftirlaunaþegar sem eitt sinn voru prófessorar við Háskóla Íslands, ná nú ekki upp í nefið á sér af bræði og vanþóknunar vegna þess að Silja Bára Ómarsdóttir, rektor Háskóla Íslands, hefur tilkynnt þeim að pólitískur áróðursfundur gegn því að Íslen

Lýðræðisást sumra virðist þannig í raun ekki vera annað, þegar öllu er á botninn hvolft, en dálæti á eigin pólitískri sannfæringu.

Bandaríkjamenn eru flestir komnir af innflytjendum, fólki sem fluttist þangað að ætla má í talsverðu trássi við heimamenn. - Það er kannski í lagi að minnast á að þeir innfluttu stráfelldu heimamenn og rændu þá landi þeirra.

Núna er rétti tíminn, með tilliti til stöðunnar í alþjóðamálum, fyrir okkur Íslendinga að sækja um aðild að Evrópusambandinu. Við erum í sterkri stöðu sem óvíst er að verði um aldur og ævi. Umræðan um þjóðaratkvæðagreiðsluna sem verður 29.

Bolli Héðinsson, hagfræðingur, var gerður að formanni bankaráðs Seðlabanka Íslands eftir að Kristrún Frostadóttir varð forsætisráðherra.

Algeng rök fyrir því að halda í íslensku krónuna eru þau að hún virki sem mikilvægur höggdeyfir: að fljótandi gengi auðveldi hagkerfinu að laga sig að efnahagsáföllum; án sjálfstæðrar myntar þyrfti aðlögunin að fara fram með sársaukafyllri hætti gegnum ríkisfjármál og vinnumarkað.

Rithöfundasamband Íslands kallar eftir að skattgreiðendur greiði misgóðum listamönnum hærri laun.

Við búum í einu ríkasta landi heims. Samt er hópur fólks að reyna að véla okkur inn í Evrópusambandið í litlum skrefum.

Fjölgun opinberra starfsmanna er viðfangsefni Halldórs Baldurssonar þessa vikuna.

Mynd

Nú hrannast upp rök þeirra sem vara við Já-til-að-sjá. Þeir benda á að með já-i fari af stað ferli sem erfitt geti reynst að stöðva og endi að lokum með fullri aðild að ESB. Já-sjá verði þannig í reynd Já-já, en ekki Já-nei eða Já-kannski. Skoðum rökin.

Þetta er haft eftir Dr. Indriða Bene­dikts­syni í fróðlegu viðtali sem birtist í Heimildinni 1. ágúst s.l.

Þetta er haft eftir Dr. Indriða Bene­dikts­syni í fróðlegu viðtali sem birtist í Heimildinni 1. ágúst s.l.

Er forsætisráðherra kominn aftur til ársins 1973 á meðan restin af þjóðinni er að sinna sínu í samtímanum?

Markmiðið er ekki ESB, heldur að tryggja íslensku ungu fólki sambærileg lífskjör og Norðurlandaþjóðirnar búa við.

Í íslenskri sagnahefð lifa draugasögur, huldusögur og hundavéfréttir góðu lífi. Þær geta verið skemmtilegar ef vel eru fluttar. Þær eiga þó sameiginlegt að byggjast sjaldnast á traustum heimildum sem hægt er að sannreyna.

Undanfarin þrjú ár hefur stór hópur hinsegin fólks og aðstandenda hinsegin fólks safnast saman og gengið fyrir frjálsa Palestínu í Gleðigöngunni. Palestínsk systkini okkar, bæði hinsegin og ekki, ganga nú í gegnum hrottalegt þjóðarmorð af hendi Ísraels, sem er fjármagnað og vopnað af vestrænum stjórnvöldum.

Umhverfi frjálsra viðskipta í heiminum er hrunið. Það hrundi þegar Trump hratt af stað tollastríði. Trump er líka í nöp við NATO og ef NATO leysist upp er enginn grundvöllur lengur undir tvíhliða varnarsamningnum við Bandaríkin vegna þess að sá samningur grundvallast á NATO.

Mynd

Um allan heim eru markaðir sem við getum sótt á með eigin fríverslunarsamningum ef við höldum frelsinu til að móta okkar eigin viðskiptastefnu.

Það er auðvelt að breyta bókstaf í tölu. Það er miklu erfiðara að breyta námsmati þannig að það verði sanngjarnt, skýrt og eins sambærilegt og kostur er milli skóla.

Evrópusambandið kemur til aðstoðar þegar aðildarríki þess verða fyrir áföllum á borð við náttúruhamfarir og því er ljóst að þegar Grindavík var rýmd og íslenska ríkið þurfti að bjóðast til að kaupa allt íbúðarhúsnæði í bænum fyrir tugi milljarða hefði ESB stigið inn í og bætt okkur Íslendingum tj

Ég hélt lengi að ég vissi hvað friður væri. Í mínum huga var friður einfaldlega það að enginn reifst, enginn hækkaði róminn og að heimilið væri laust við þá ringulreið sem hafði áður einkennt líf mitt. Þegar ég hætti að drekka var ég sannfærður um að þessi friður væri loksins kominn.

Það væri dýru verði keypt að leggja niður lánaform sem kann að hafa auðveldað heimilum að standast greiðslumat og komast inn á eignamarkað.

Hannes Hólmsteinn Gissurarson og Ragnar Árnason, báðir fyrrum prófessorar við Háskóla Íslands, skora á Silju Báru Ómarsdóttur rektor Háskóla Íslands að leiga hátíðarsal skólans undir opinn fyrirlestur svissneska lögfræðingsins Carls Baudenbachers um hugsanlega aðild Íslands að Evrópusambandinu.&n

Í dag fylkja þúsundir Íslendinga sér undir regnbogann í gleðigöngu til stuðnings réttindum hinsegin fólks í miðborg Reykjavíkur.

Ný greining mennta- og barnamálaráðuneytisins á stöðu stærðfræðikennslu styður við það sem margir kennarar hafa lengi bent á. Of mikill tími fer í að búa til eigið námsefni vegna þess að námsgögn eru víða komin til ára sinna og stuðningur við kennslu er ekki nægur. [1]

Í ágústmánuði ár hvert gerist eitthvað einstakt í Reykjavík þegar borgin breytir um svip og verður staður þar sem hátíðahöld og samstaða fara hönd í hönd. Göturnar fyllast af litadýrð, tónlist og gleði en einnig sterkri samkennd. Það er þetta sem er svo einstakt við Hinsegin daga í Reykjavík. Hinsegin dagar eru ekki aðeins hátíð hinsegin samfélagsins heldur einnig gildanna sem eru Íslendingum svo kær: víðsýni, virðingar, reisnar og frelsis til að vera maður sjálfur. Þannig endurspegla Hinsegin dagar það samfélag sem svo mörg leggja sig fram við að byggja upp og vernda.

Hrafnarnir leggja til að Samkeppniseftirlitið verði fengið til að framkvæma greiningu á kostnaði sveitarfélaga vegna „ótímabærra veðurspáa“.

Með örfáum undantekningum hef ég tekið þátt í Gleðigöngunni á Íslandi frá upphafi. Alltaf jafn gaman, alltaf jafn sérstakt. Og hvert skipti hefur gefið tilefni til að rifja upp þá vegferð sem hefur tryggt forystu Íslands þegar kemur að réttindum hinsegin fólks. Ísland er í þriðja sæti á Regnbogakorti ILGA-Europe sem sýnir stöðu og réttindi hinsegin fólks og í fyrsta sæti á réttindakorti TGEU (Trans Europe and Central Asia).

Ríkisstjórnarflokkarnir lofuðu landsmönnum lægri verðbólgu og lægri vöxtum. Þetta var ekki aukaatriði í kosningabaráttunni. Þvert á móti snerist stór hluti hennar um þetta verkefni og ríkisstjórnin var mynduð með efnahagslegan stöðugleika að einu helsta markmiði.

Enn og aftur erum við minnt rækilega á það þessa sumarmánuði að brýnasta verkefni mannkyns jafnhliða friðsamlegri sambúð er að hverfa frá notkun kola og olíutengdra orkugjafa. Nýlegar fréttir utan úr heimi hafa ekki síst snúist um skógarelda og flótta fjölda borgarbúa frá heimilum sínum í Frakklandi og á Spáni.

Eyþór Ívar Jónsson var mentorinn minn í MBA-náminu, og grein hans hér á dögunum, Sex þversagnir gervigreindar, er að mínu mati besta íslenska greiningin á gervigreind í atvinnulífinu sem birst hefur lengi.

Mynd dagsins eftir Halldór Baldursson.

Haft var eftir ónafngreindum háttsettum embættismanni ríkisstjórnar Evrópusambandsins (framkvæmdastjórnarinnar) á sviði stækkunarmála á fréttavefnum Politico í gær að Ísland gæti hugsanlega gengið í sambandið samhliða Svartfjallalandi yrði samþykkt í þjóðaratkvæðinu í lok mánaðarins að setja stefnuna á inngöngu í það.

Professor Gauti B. Eggertsson reminds us that referendums have played a role in European integration in more than one context. His broader point is that a popular vote before EU negotiations is not, in itself, alien to European practice.

Mynd

Ný skýrsla Bændasamtakanna bendir á raunverulega áhættu vegna mögulegrar ESB-aðildar. En hún segir líka sjálf að margar af stærstu spurningunum séu enn ósvaraðar.

Lýðræði deyr ekki þegar skriðdrekar rúlla inn á torg. Það deyr þegar sannleikurinn verður valkvæð stærð í stjórnmálum.Lýðræðið er ekki sjálfgefið. Það er ekki náttúrulögmál. Það er samkomulag um að sannleikurinn skipti máli, að leikreglurnar gildi fyrir alla og að valdið lúti aðhaldi.

Við sátum oft heima við kvöldverðarborðið eða á kaffistofunni í vinnunni og ræddum það sem stundum var kallað um daginn og veginn. Mest ræddum við samt um það sem við sáum í Sjónvarpinu kvöldið áður, fræðsluþáttinn um Sama frá finnska sjónvarpinu og breskan þátt um Sohohverfið í Lundúnum. Allir komu að umræðunni frá sama sjónarhóli, stofusófanum. Allir töluðu út frá sömu upplýsingum.

Nýlega birtist gömul ljósmynd í hópnum Gamlar myndir: tóbaks- og sælgætisverslunin Landstjarnan í Austurstræti með stjörnu yfir dyrunum og varning í gluggum. Fallegt hús og saklaus mynd. En Landstjarnan á sér sögu sem er merkilegri en útstillingarnar, því hún rataði í blöðin undir jólin 1917 — fyrir að hafa kveikt ljós.

Hinsegin dagar eru dagarnir okkar, ekki bara hinsegin fólks heldur okkar allra. Hinsegin dagar minna okkur nefnilega á að með samstöðu gerist svo ótal margt. Þá náum við árangri og ýtum úr vör mikilvægum breytingum í þágu mannréttinda okkar allra.

Þeir sem hafa lesið Íslandssöguna muna frásögn af því þegar bændur landsins risu upp árið 1905 og börðust harkalega gegn síma. Þeim þótti liggja svo mikið við að þeir riðu hópreið til Reykjavíkur sumarið 1905 til að mótmæla símanum.

Ég starfa sem kvikmyndaframleiðandi og hef framleitt myndir á borð við Hrúta, Undir Trénu, Héraðið, Northern Comfort og Eldana. Ég hef sérhæft mig í framleiðslu íslenskra mynda í samframleiðslu við kvikmyndaframleiðendur í öðrum Evrópulöndum.

Gervigreindin gerir okkur öllum kleift að vinna miklu hraðar. En í stað þess að hvílast finnum við okkur bara fleiri verkefni. Verkefnin klárast aldrei.

Bandaríkin hafa borgað fyrir varnir Evrópu, Japans, Suður-Kóreu og víðar og á sama tíma og ýmsir innviðir eru í molum vestra skilja bandarískir skattgreiðendur ekki hvers vegna þeirra skattpeningar fara í varnir annarra þjóða.

Í fyrsta sinn síðan eftir Fukushima hamfarirnar 2011 hafa Bandaríkin gripið inn í á jenmarkaði. Í þetta sinn var engin náttúruvá á ferð. Neyðin er bandaríski skuldabréfamarkaðurinn sjálfur. Og verkfærið sem Washington greip til? Evran.

Andstæðingar þess að þjóðin fái að sjá aðildarsamning að ESB að loknum viðræðum beita miklum hræðsluáróðri og blekkingum í málflutningi sínum.

„Upptaka evru með aðild að myntbandalagi Evrópu mun fela í sér gríðarlegan velferðarábata fyrir Ísland.“ Þetta voru niðurstöður ítarlegrar skýrslu um kosti og galla við upptöku sem unnin var fyrir ASÍ, SA, FA og Viðskiptaráð árið 2014.