Ég er nýkomin af málþingi heimspekistofnunar um nýja bók Vilhjálms Árnasonar; Samræðusiðfræði. Þar voru tvö stutt erindi um bókina og spurningar settar fram sem Vilhjálmur svo svaraði. Annað erindið vakti sérstaka athygli mína en það var eftir Ástríði Stefánsdóttur lækni og lífsiðfræðing.
