Það er gömul og dýrmæt hugsjón í íslensku samfélagi að við séum fyrst og fremst samferðafólk. Við getum verið ósammála um stjórnmál, trú, lífsgildi og hvernig best sé að byggja upp samfélagið, en þegar öllu er á botninn hvolft erum við nágrannar, vinir, samstarfsfólk og fjölskylda.
