„Þeir sem vissu af bókinni höfðu stundum nefnt við mig að þessi bók ætti að koma út á íslensku þar sem handritamálið er veigamikill hluti af Íslandssögunni á 20. öldinni. Ég var hins vegar upptekin við ýmislegt annað og það er eiginlega Guðrúnu Nordal, for stöðumanni Árnastofunar, að þakka að ég tók málið upp aftur. Það var hún sem ýtti við mér.“
