Það er auðvelt að sameinast um draumsýn á framúrskarandi menntakerfi. Við viljum öll að börnin okkar nái árangri, að kennarar séu vel menntaðir, að íslensk tunga þrífist og að hvert barn fái stuðning við hæfi í sínu námi. Mun erfiðara virðist hins vegar að tryggja að ákvarðanir stjórnvalda um fjármögnun menntunar samræmist þessum markmiðum.
