Allur fréttatíminn var helgaður atburðinum en auk þess var margra klukkutíma bein útsending í sjónvarpinu yfir daginn. Ólafur Sigurðsson, þáverandi fréttamaður, var kallaður til að lýsa því sem fyrir augu bar í beinni. „Ég var að borða úti í bæ með kunningja mínum og þá hringdi síminn og mér sagt hvað hefði gerst,“ segir Ólafur. Hann fór beina leið á fréttastofuna, þar sem búið var að setja upp skjá í gluggalausu fundarherbergi með útsendingum erlendra fréttamiðla.„Síðan er ég bara settur þarna inn og sagt: Talaðu eitthvað með þessu.“Spurður hvernig andrúmsloftið hafi verið á fréttastofunni segir Ólafur að það hafi verið spenna í lofti. Hann láti þó slíkt ekki á sig fá. „Maður á ekki þegar maður er í fréttum að vera að velta fyrir sér tilfinningum, maður á að velta fyrir sér upplýsingum.“
