Þegar Jónas Hallgrímsson þýddi bók um stjörnufræði úr dönsku bjó hann til fjölmörg íslensk orð yfir hugtök í stjörnufræði, eðlisfræði og stærðfræði. Mörg þeirra eru enn notuð sem íðorð og sum urðu hluti af daglegum orðaforða og lifa enn góðu lífi tæpum 200 árum síðar. > Væri því nú svo varið, að brautir tungls og jarðar lægju í sama fleti, eður bæri fyllilega hvur í aðra, þá færi svo, að á hvurjum mánuði, þegar tunglið kæmi í sólstefnu, gengi það um hana þvera og dragi myrkva á sólu. En nú hallar tunglbrautinni 5 1/7 gráðu frá sólbrautinni og af því leiðir að það verður ekki millum sólar og jarðar, nema þegar svo stendur á að tunglið er í knúti um sama leyti og það er í sólstefnu, það er þar sem brautir þeirra skerast. Þegar svo vill til myrkvar tunglið sólu, (jeg kalla það ekki formyrkva