Mér hefur aldrei þótt aldur fólks skipta máli. Á Alþingi þyrftu bæði kynin klárlega að eiga sér talsmenn og eftir því sem meiri munur væri á hlutskipti kynjanna í samfélaginu þeim mun brýnna. Öðru máli þótti mér gegna um aldurinn. Ég minnist þess að hafa haldið því fram í umræðu um stöðu „aldraðra“ að meira máli skipti að vita um heilsufar fólks en aldur þess. Heilsan væri örlagavaldur fremur en aldurinn og þar ætti að horfa til tengsla við stjórnmálin. Þannig þyrftu öryrkjar að eiga sína fulltrúa á þingi til að halda fram málstað þeirra út frá eigin reynslu.
