Nú þegar Ísland býr sig undir þjóðaratkvæðagreiðsluna 29. ágúst um hvort hefja skuli aðildarviðræður við Evrópusambandið að nýju gæti vart meira verið í húfi fyrir þessa litlu, sjálfstæðu þjóð. Að greiða atkvæði „Já“ með viðræðum kann að virðast varfærnislegt skref – aðeins að hefja viðræður, með fullvissu um að ekkert sé bindandi fyrr en endanleg ákvörðun er tekin. En sagan – og bitur reynsla sem ég get sjálfur vitnað um – sýnir að þessi leið er sjaldan afturkræf.
