Í dægurumræðu er gjarnan gengið út frá harmi þess sem verst er settur. Þeir sem ekki eru verst settir eiga þá ávallt að greiða götu og greiða fyrir þá sem verr standa. Þannig er til Landssamband eldri borgara, þar sem formaðurinn þylur harm hins verst setta. Kann að vera að hann sé nokkur.
