Sem ungur maður kolféll Jón Magni Ólafsson fyrir orgeltónlist og töfrum hennar sem minntu hann á gilin og fossana í sveitinni í Mýrdalnum. Hann hélt sérstaklega upp á plötu sem hann eignaðist 17 ára með Fernando Germani, organista Péturskirkjunnar í Róm á tímum Píusar páfa, 1939–1958.Þegar Germani kom til Íslands á áttunda áratugnum tókst með þeim Magna óvænt en djúpstæð vinátta sem stóð þar til Germani lést 1998. Þeir skrifuðust á í 25 ár um lífið, listina, illskuna, ástina og Guð.Ólafur Páll Gunnarsson ræddi við Magna, föðurbróður sinn, um kynni hans af snillingnum í þættinum Vinur minn Germani á Rás 1. HEILLAÐIST AF KIRKJUORGELINU Á MEÐAN VINIRNIR LEITUÐU Í BÍTLANA „Að kynnast þessum heimi, það var kikkið í mínu lífi,“ segir Magni. „Þetta var svolítið ævintýri, ég varð að gera mér gr
