„Ímyndaðu þér að þú sért með aðalhlutverkið í leikriti og allir eru búnir að fá að lesa handritið nema þú,“ segir Högni Hrafn Þórðarson þar sem hann stendur fyrir utan Kvikmyndaskóla Íslands, kveikir sér í sígarettu og reynir að útskýra taugaþroskaröskunina einhverfu fyrir fréttamanni og pródúsenti Kveiks, óeinhverfu fólki.„Maður bara fékk aldrei neinn leiðbeiningabækling. Það er bara eitthvað sem maður þarf að díla við.“Einhverfum er gjarnan synjað um geðheilbrigðisþjónustu hérlendis. Ungur einhverfur maður sem hefur ítrekað lent á veggjum í kerfinu þrátt fyrir sjálfsvígshugsanir ákvað þegar hann fékk innlögn á geðdeild síðastliðið sumar að hann skyldi velja lífið.Högni er, eins og um átta þúsund aðrir fullorðnir Íslendingar, á einhverfurófi. Því geta fylgt margvíslegar áskoranir í dagleg
