„Fyrir einu ári stóð ég í þessu ráði í fyrsta sinn. Ísland hafði þá nýlega tekið sæti í mannréttindaráðinu og ég leyfði mér að vera vongóð. Vongóð um að þegar ég sneri aftur myndi ég tala um ár sem hefði leitt okkur á braut friðar og framfara. En það er ekki sá heimur sem við stöndum frammi fyrir í dag.“
