Gauti Kristmannsson skrifar:Fjölskyldur eru flókin fyrirbæri og mikil þungamiðja tilverunnar í flestum menningarheimum. Oft er vitnað í upphaf Önnu Karenínu Tolstojs þar sem segir að allar hamingjusamar fjölskyldur séu hver annarri líkar, en hver óhamingjusöm fjölskylda sé hamingjusnauð á sinn hátt. Þessi upphafsorð, nánast spakmæli, eru kannski dálítið orðum aukin, er nokkur fjölskylda fullkomlega hamingjusöm eða óhamingjusöm? Og hvað er fjölskylda? Hversu stór er hringurinn og hvernig lifum við hér á landi með eitt algengasta fjölskylduformið, stjúpfjölskylduna, að ekki sé talað um það sem fágætara er, fósturfjölskylduna. Milan Kundera benti á það í bók sinni Svikin við erfðaskrárnar að orðið fjölskylda væri óvenju gagnsætt á íslensku, „„skylda“ þýðir kvöð; „fjöl“ þýðir margur. Fjölskyld
