Fyrir rúmum 150 árum reis hegningarhúsið á Skólavörðuholti og grjótið í veggjunum var sótt úr umhverfinu. Húsið var byggt á einu ári að danskri fyrirmynd og átti að hýsa brotamenn á neðri hæð, sem og fínustu embætti þjóðlífsins á þeirri efri. Stéttaskipting var skýr á milli hæða.„Það var rifist og skammast yfir því að reisa ætti dómhús Reykjavíkur svona langt frá bænum“ segir Guðjón Friðriksson sagnfræðingur. Fyrstu fangarnir voru oftast drykkjumenn sem færðir voru í tukthúsið á hjólbörum og látnir sofa úr sér. „Í gegnum tíðina voru fangar alltaf að strjúka, bæði út og aftur inn.“Hegningarhúsið er friðað og innan tíðar fær það nýtt hlutverk sem hentar byggingunni. Húsið verður opið gestum og gangandi, sem geta von bráðar keypt sér veitingar í fangelsisgarðinum og um frjálst höfuð strokið.
