Við­bjóðurinn fær sviðs­ljósið: „Ei­líft vakir minning þín, slef, prump, piss, og þvag og slím“

Kórverkið Mergur byggir á íslenskri þjóðlagahefð og tekst á við það sem við forðumst að nefna, líkamsvessa og aðra óværu. Höfundurinn vildi blanda saman viðbjóðslegum textum við háfleygt kórformið og finna þannig fegurðina í ógeðinu.